مردم مالزي

یک مرد مالایی

در کشور مالزي سه نژاد عمده وجود دارد: مالايي، چيني، زرد. 60% مردم از نژاد مالايي هستند، 30% به نژاد چيني و باقي اکثرا هندي مي باشند. نوعي نژاد پرستي در مالزي مشهود است به گونه اي که اکثر پست هاي مهم و دولتي نسيب مالاي ها بوده و اين تبعيض حتي به نمره هاي درسي در مدارس و دانشگاه ها نيز سرايت مي کند.
تمام نژادهاي مالزي، به مالاي ها و دين آنها (که سني باشد) احترام مي گذارند و به نوعي اين تبعيض را مي پذيرند. نمود اين مسئله مراعات مردم در ماه رمضان است که غذا خوردن در خيابان بسيار کمتر مي شود.
از نکات جالب و فرهنگي اين کشور، حفظ حريم شخصي شماست. در مالزي اصلا کسي به خود اجازه نمي دهد که وارد حريم خصوصي ديگران شود. راجع به آنها اظهار نظر کند و سليقه آنانرا به چالش بکشد. در صورتي که اين اخلاق در بيتشر کشور هاي مسلمان رايج است و مسلمانان به بهانه رعايت شريعت به راحتي وارد مسايل شخصي (مثل پوشش) مي شوند. اين نکته نه تنها يکي از رازهاي بزرگ مردم مالزي است، بلکه جزو افتخارات آنها نيز به حساب مي آيد.
چيني هاي مالزي بيشتر به کارهاي اقتصادي مشغولند و کارهاي پست در تصاحب هندي هاست. برداشت من اين تبعيض هر از گاهي ممکن است باعث شکاف شود.
مالاي ها اکثر مسلمانان متعصبي هستند و بيشتر زنان آنها حجاب به سر دارند. حجاب مالاي ها بسيار جالب است چون در اينجا خبري از مانتو و چادر نيست، بلکه يک مقنعه بلند و يک پيراهن و شلوار. با اينکه زنان مالايي زياد بد هيکل نيستند ولي اين لباس و شلوار اصلا جلب توجه نمي کند و آنها نيز به هيچ وجه مايل نيستند که توجه مردان را به خود جلب کنند. ديگران نيز خود به خود اين مسئله را رعايت مي کنند. به هيچ وجه و حتي يکبار نيز نديدم که کسي در خيابان مزاحم ديگري شود و اين خود قابل تامل است.
در نزد مردم مالزي، حساسيتي نسبت به لباس زن ها نديدم (اکثر خانم هاي جوان چيني) با شلوارکي کوتاه و لباسي باز به خيابان مي آيند (برخي مواقع شلوارک آنها آنقدر کوتاه است که زير لباس پنهان مي ماند!) ولي باز هم کسي به کسي کار ندارد. نکته خنده دار، حساسيت مالزيايي ها به شلوارک پوشيدن مردان است که در نزد آنها اين يک رفتار توهين آميز به حساب مي آيند. حتي روي شلوار هاي گرم کن نيز حساس بوده و اصولا شلوار مردان جزو مهمي از لباس است. بسياري از اماکن (به خصوص تفريحي و بجز مراکز خريد) از ورود مردان شلوارک به پا (و گرم کن ورزشي) جلو گيري مي کنند.
اصولا مردم مالزي به خصوص مالاي ها دير جوش، خونسرد و آرام مي باشند.

جايگاه ايرانيان در بين مردم مالزي جايگاه متوسطي است، چرا که دانشجويان ايراني که به آنجا مي روند اکثرا پوشش و هنجارهاي غربي را -لباس پوشيدن، نوع تفريح و روابط فردي- انتخاب مي کنند که با ديدگاه مالاي ها ناهمگون است.
مالزي براي مهاجرين که قصد اقامت دايم دارند اصلا خوب نيست و فردي که يک ساعت به مالزي آمده باشد با فردي که سالها در آن کشور زندگي و همسر مالزيايي داشته و منشا خدمات زيادي بوده باشد يکسان است و هر دو مهمان تلقي مي شوند.